Mijn jeugd was niet fijn. Eigenlijk begon het al voordat ik geboren was. Mijn vader bedroog mijn moeder toen ze zwanger was en daarna liet hij ons gewoon zitten. Hij liet ons achter met schulden en mijn moeder moest helemaal opnieuw beginnen. Dat was zwaar, vooral financieel.
Ik woon in een buurt die niet de beste reputatie heeft. Het is arm en er is veel criminaliteit. Er wordt weinig naar de mensen geluisterd, de overheid doet niet echt iets voor ons. Soms voelt het alsof we hier gewoon een beetje vastzitten. Maar ik geloof wel dat als er ooit iemand eerlijk en sterk opstaat, er echt iets kan veranderen.
Op school had ik het niet altijd makkelijk, maar toen ik bij CEDIN kwam, veranderde er veel voor me. Ik begon daar echt opnieuw. De docenten waren goed, de lessen waren beter dan op mijn oude school en ik maakte vrienden die ik nu nog steeds heb. Het voelt raar dat dit mijn laatste jaar daar is. Ik probeer er echt alles uit te halen. CEDIN heeft me geholpen om mijn cijfers omhoog te krijgen en meer zelfvertrouwen te krijgen. Zelfs de psycholoog daar heeft me geholpen om sterker in mijn schoenen te staan.
Ik wil later elektrotechniek studeren. Eigenlijk zou ik het liefst naar een privé-universiteit gaan, maar daar is gewoon geen geld voor. Daarom ga ik keihard werken om toegelaten te worden op de nationale universiteit, San Marcos. Ik weet dat het moeilijk wordt, maar ik ga ervoor. Mijn droom is om af te studeren en dan mijn moeder en familie een beter leven te geven. Ik wil haar een mooi huis geven, misschien zelfs met haar op reis gaan. Ook mijn broertje en zusje wil ik helpen, zodat zij het makkelijker hebben dan ik.
Wat ik ook echt waardeer aan CEDIN is dat ik daar veel meer over geloof heb geleerd. Vroeger ging ik wel eens naar de kerk, maar ik wist er eigenlijk niet zoveel van. Hier kreeg ik bijbellessen die echt dieper gingen. Dat heeft me geholpen om meer vertrouwen te krijgen, in mezelf en in God. Nu ga ik iedere zondag naar de presbyteriaanse kerk en dat geeft me hoop.
Soms denk ik terug aan mijn kindertijd en mis ik wat andere kinderen wel hadden: een vader die er was. Mijn moeder deed alles voor me en daar ben ik haar super dankbaar voor, maar het deed pijn om te zien dat bijna al mijn klasgenoten wél een vader hadden. Bij CEDIN heb ik dat ook besproken met de psycholoog en die zei iets wat me is bijgebleven: “Je hebt geen vader nodig om te slagen in het leven. Laat zien dat jij het kan, samen met je moeder.”
Mijn doel? Een goede ingenieur worden, afstuderen met mooie cijfers en mijn familie een beter leven geven.
Luister live mee!
Wilt u deze verhalen uit de eerste hand horen? Onze voorlichters bezochten dit project en delen graag hun indrukken op verenigingen.
